Meal Yazarları (Kıyaslama):

طسم

Şu’arâ / 1 - Tâ, Sîn, Mîm.

Diyanet Vakfi = Tâ. Sîn. Mîm.

تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ

Şu’arâ / 2 - Tilke âyâtul kitâbil mubîn(mubîni).

Diyanet Vakfi = Bunlar, apaçık Kitab'ın âyetleridir.

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 3 - Lealleke bâhıun nefseke ellâ yekûnû mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = (Resûlüm!) Onlar iman etmiyorlar diye neredeyse kendine kıyacaksın!

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّن السَّمَاء آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ

Şu’arâ / 4 - İn neşe’ nunezzil aleyhim mines semâi âyeten fe zallet a’nâkuhum lehâ hâdıîn(hâdıîne).

Diyanet Vakfi = Biz dilesek, onların üzerine gökten bir mucize indiririz de, ona boyunları eğilip kalır.

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ

Şu’arâ / 5 - Ve mâ ye’tîhim min zikrin miner rahmâni muhdesin illâ kânû anhu mu’ridîn(mu’ridîne).

Diyanet Vakfi = Kendilerine, o çok esirgeyici Allah'tan hiçbir yeni öğüt gelmez ki, ondan yüz çevirmesinler.

فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنبَاء مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون

Şu’arâ / 6 - Fe kad kezzebû fe se ye’tîhim enbâu mâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).

Diyanet Vakfi = Üstelik (ona) «yalandır» derler; fakat alay edip durdukları şeylerin haberleri yakında onlara gelecektir.

أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ

Şu’arâ / 7 - E ve lem yerav ilâl ardı kem enbetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm(kerîmin).

Diyanet Vakfi = Yeryüzüne bir bakmazlar mı! Orada her güzel çiftten nice bitkiler yetiştirdik.

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 8 - İnne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = Şüphesiz bunlarda (Allah'ın kudretine) bir nişâne vardır; ama çoğu iman etmezler.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

Şu’arâ / 9 - Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîme).

Diyanet Vakfi = Şüphe yok ki Rabbin, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

Şu’arâ / 10 - Ve iz nâdâ rabbuke mûsâ eni’til kavmez zâlimîn(zâlimîne).

Diyanet Vakfi = (10-11) Hani Rabbin Musa'ya: O zalimler güruhuna, Firavun'un kavmine git. Hâla (başlarına gelecekten) sakınmayacaklar mı onlar? diye seslenmişti.

قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا يَتَّقُونَ

Şu’arâ / 11 - Kavme fir’avn(fir’avne), e lâ yettekûn(yettekûne).

Diyanet Vakfi = (10-11) Hani Rabbin Musa'ya: O zalimler güruhuna, Firavun'un kavmine git. Hâla (başlarına gelecekten) sakınmayacaklar mı onlar? diye seslenmişti.

قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

Şu’arâ / 12 - Kâle rabbi innî ehâfu en yukezzibûni.

Diyanet Vakfi = Musa şöyle dedi: Rabbim! Doğrusu, beni yalancılıkla suçlamalarından korkuyorum.

وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ

Şu’arâ / 13 - Ve yadîku sadrî ve lâ yentaliku lisânî fe ersil ilâ hârûn(hârûne).

Diyanet Vakfi = (Bu durumda) içim daralır, dilim dönmez; onun için Harun'a da elçilik ver.

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ

Şu’arâ / 14 - Ve lehum aleyye zenbun fe ehâfu en yaktulûni.

Diyanet Vakfi = Onların bana isnad ettikleri bir suç da var. Bundan ötürü beni öldürmelerinden korkuyorum.

قَالَ كَلَّا فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ

Şu’arâ / 15 - Kâle kellâ, fezhebâ bi âyâtinâ innâ meakum mustemiûn(mustemiûne).

Diyanet Vakfi = Allah buyurdu: Hayır (seni asla öldüremezler)! İkiniz mucizelerimizle gidin. Şüphesiz ki, biz sizinle beraberiz, (her şeyi) işitmekteyiz.

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Şu’arâ / 16 - Fe’tiyâ fir’avne fe kûlâ innâ resûlu rabbil âlemîn(âlemîne).

Diyanet Vakfi = Haydi Firavun'a gidip deyin ki: Gerçekten biz, âlemlerin Rabbi'nin elçisiyiz;

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ

Şu’arâ / 17 - En ersil meanâ benî isrâîl(isrâîle).

Diyanet Vakfi = İsrailoğullarını bizimle beraber gönder.

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ

Şu’arâ / 18 - Kâle e lem nurabbike fînâ velîden ve lebiste fînâ min umurike sinîn(sinîne).

Diyanet Vakfi = (Kendisine Allah'ın emri tebliğ edilince Firavun) dedi ki: Biz seni çocukken himayemize alıp büyütmedik mi? Hayatının birçok yıllarını aramızda geçirmedin mi?

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ

Şu’arâ / 19 - Ve fealte fa’letekelletî fealte ve ente minel kâfirîn(kâfirîne).

Diyanet Vakfi = Sonunda o yaptığın (kötü) işi de yaptın. Sen nankörün birisin!

قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ

Şu’arâ / 20 - Kâle fealtuhâ izen ve ene mined dâllîn(dâllîne).

Diyanet Vakfi = Musa: Ben, dedi, o işi o anda sonunun ne olacağını bilmeyerek yaptım.

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ

Şu’arâ / 21 - Fe ferartu minkum lemmâ hıftukum fe vehebe lî rabbî hukmen ve cealenî minel murselîn(murselîne).

Diyanet Vakfi = Sizden korkunca da hemen aranızdan kaçtım. Sonra Rabbim bana hikmet bahşetti ve beni peygamberlerden kıldı.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ

Şu’arâ / 22 - Ve tilke ni’metun temunnuhâ aleyye en abbedte benî isrâîl(isrâîle).

Diyanet Vakfi = O nimet diye başıma kaktığın ise, (aslında) İsrailoğullarını kendine kul köle etmendir.

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ

Şu’arâ / 23 - Kâle fir’avnu ve mâ rabbul âlemîn(âlemîne).

Diyanet Vakfi = Firavun şöyle dedi: Âlemlerin Rabbi dediğin de nedir?

قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إن كُنتُم مُّوقِنِينَ

Şu’arâ / 24 - Kâle rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ, in kuntum mûkınîn(mûkınîne).

Diyanet Vakfi = Musa cevap verdi: Eğer işin gerçeğini düşünüp anlayan kişiler olsanız, (itiraf edersiniz ki) O, göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan her şeyin Rabbidir.

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ

Şu’arâ / 25 - Kâle li men havlehû e lâ testemiûn(testemiûne).

Diyanet Vakfi = (Firavun) etrafında bulunanlara: İşitiyor musunuz? dedi.

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ

Şu’arâ / 26 - Kâle rabbukum ve rabbu âbâikumul evvelîn(evvelîne).

Diyanet Vakfi = Musa dedi ki: O, sizin de Rabbiniz, daha önceki atalarınızın da Rabbidir.

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ

Şu’arâ / 27 - Kâle inne resûlekumullezî ursile ileykum le mecnûn(mecnûnun).

Diyanet Vakfi = Firavun: Size gönderilen bu elçiniz mutlaka delidir, dedi.

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

Şu’arâ / 28 - Kâle rabbul meşrikı vel magribi ve mâ beynehumâ, in kuntum ta’kılûn(ta’kılûne).

Diyanet Vakfi = Musa devamla şunu söyledi: Şayet aklınızı kullansanız (anlarsınız ki), O, doğunun, batının ve ikisinin arasında bulunanların Rabbidir.

قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ

Şu’arâ / 29 - Kâle leinittehazte ilâhen gayrî le ec’alenneke minel mescûnîn(mescûnîne).

Diyanet Vakfi = Firavun: Benden başkasını tanrı edinirsen, andolsun ki seni zindanlıklardan ederim! dedi.

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِينٍ

Şu’arâ / 30 - Kâle e ve lev ci’tuke bi şey’in mubîn(mubînin).

Diyanet Vakfi = Musa: Sana apaçık bir şey getirmiş olsam da mı? dedi.

قَالَ فَأْتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

Şu’arâ / 31 - Kâle fe’ti bihî in kunte mines sâdikîn(sâdikîne).

Diyanet Vakfi = Firavun: Doğru söyleyenlerden isen, haydi getir onu! diye karşılık verdi.

فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ

Şu’arâ / 32 - Fe elkâ asâhu fe izâ hiye su’bânun mubîn(mubînun).

Diyanet Vakfi = Bunun üzerine Musa asâsını atıverdi; bir de ne görsünler, asâ apaçık koca bir yılan (oluvermiş)!

وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاء لِلنَّاظِرِينَ

Şu’arâ / 33 - Ve nezea yedehu fe izâ hiye beydâu lin nâzırîn(nâzırîne).

Diyanet Vakfi = Elini de (koynundan) çıkardı; o da seyredenlere bembeyaz görünen (nur saçan bir şey oluvermiş)!

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ

Şu’arâ / 34 - Kâle lil melei havlehû inne hâzâ le sâhırun alîm(alîmun).

Diyanet Vakfi = Firavun, çevresindeki ileri gelenlere: Bu, dedi, doğrusu çok bilgili bir sihirbaz!

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ

Şu’arâ / 35 - Yurîdu en yuhricekum min ardıkum bi sıhrihî fe mâzâ te’murûn(te’murûne).

Diyanet Vakfi = Sizi sihiriyle yurdunuzdan çıkarmak istiyor. Şimdi ne buyurursunuz?

قَالُوا أَرْجِهِ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ

Şu’arâ / 36 - Kâlû ercih ve ehâhu veb’as fîl medâini hâşirîn(hâşirîne).

Diyanet Vakfi = Dediler ki: Onu ve kardeşini eğle ve şehirlere toplayıcı görevliler gönder;

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ

Şu’arâ / 37 - Ye’tûke bi kulli sehhârin alîm(alîmin).

Diyanet Vakfi = Ne kadar bilgisi derin sihirbaz varsa sana getirsinler.

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ

Şu’arâ / 38 - Fe cumias seharatu li mîkâti yevmin ma’lûm(ma’lûmin).

Diyanet Vakfi = Böylece sihirbazlar belli bir günün tayin edilen vaktinde biraraya getirildi.

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ

Şu’arâ / 39 - Ve kîle lin nâsi hel entum muctemiûn(muctemiûne).

Diyanet Vakfi = Halka: Siz de toplanıyor musunuz (haydi hemen toplanın), denildi.

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ

Şu’arâ / 40 - Leallenâ nettebius seharate in kânû humul gâlibîn(gâlibîne).

Diyanet Vakfi = (Firavun'un adamları:) Eğer üstün gelirlerse, herhalde sihirbazlara uyarız, dediler.

فَلَمَّا جَاء السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ

Şu’arâ / 41 - Fe lemmâ câes seharatu kâlû li fir’avne e inne lenâ le ecran in kunnâ nahnul gâlibîn(gâlibîne).

Diyanet Vakfi = Sihirbazlar geldiklerinde Firavun'a: Şayet biz üstün gelirsek, muhakkak bize bir ücret vardır değil mi? dediler.

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِينَ

Şu’arâ / 42 - Kâle neam ve innekum izen le minel mukarrabîn(mukarrabîne).

Diyanet Vakfi = Firavun cevap verdi: Evet, o takdirde hiç şüphe etmeyin, gözde kimselerden de olacaksınız.

قَالَ لَهُم مُّوسَى أَلْقُوا مَا أَنتُم مُّلْقُونَ

Şu’arâ / 43 - Kâle lehum mûsâ elkû mâ entum mulkûn(mulkûne).

Diyanet Vakfi = Musa onlara: Ne atacaksanız atın! dedi.

فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ

Şu’arâ / 44 - Fe elkav hıbâlehum ve ısıyyehum ve kâlû bi izzeti fir’avne innâ le nahnul gâlibûn(gâlibûne).

Diyanet Vakfi = Bunun üzerine iplerini ve değneklerini attılar ve: Firavun'un kudreti hakkı için elbette bizler galip geleceğiz, dediler.

فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ

Şu’arâ / 45 - Fe elkâ mûsâ asâhu fe izâ hiye telkafu mâ ye’fikûn(ye’fikûne).

Diyanet Vakfi = Sonra Musa asâsını attı; bir de ne görsünler, onların uydurduklarını yutuveriyor!

فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ

Şu’arâ / 46 - Fe ulkıyes seharatu sâcidîn(sâcidîne).

Diyanet Vakfi = (Bunu görünce) sihirbazlar derhal secdeye kapandılar.

قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

Şu’arâ / 47 - Kâlû âmennâ bi rabbil âlemîn(âlemîne).

Diyanet Vakfi = (47-48) «Âlemlerin Rabbine, Musa ve Harun'un Rabbine iman ettik» dediler.

رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ

Şu’arâ / 48 - Rabbi mûsâ ve hârûn(hârûne).

Diyanet Vakfi = (47-48) «Âlemlerin Rabbine, Musa ve Harun'un Rabbine iman ettik» dediler.

قَالَ آمَنتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

Şu’arâ / 49 - Kâle âmentum lehu kable en âzene lekum, innehu le kebîrukumullezî allemekumus sıhra, fe le sevfe ta’lemûn(ta’lemûne), le ukattıanne eydiyekum ve erculekum min hılâfin ve le usallibennekum ecmaîn(ecmaîne).

Diyanet Vakfi = Firavun, (kızgınlık içinde) dedi ki: Ben size izin vermeden ona iman ettiniz ha! Demek ki size sihiri öğreten büyüğünüzmüş o! Ama şimdi (size yapacağımı görecek ve) bileceksiniz: Andolsun, ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama kestireceğim, hepinizi astıracağım!

قَالُوا لَا ضَيْرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

Şu’arâ / 50 - Kâlû lâ dayra innâ ilâ rabbinâ munkalibûn(munkalibûne).

Diyanet Vakfi = «Zararı yok, dediler, (nasıl olsa) biz şüphesiz Rabbimize döneceğiz.»

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَن كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 51 - İnnâ natmeu en yagfira lenâ rabbunâ hatâyânâ en kunnâ evvelel mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = «Biz, ilk iman edenler olduğumuz için Rabbimizin hatalarımızı bağışlayacağını umarız.»

وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

Şu’arâ / 52 - Ve evhaynâ ilâ mûsâ en esri bi ıbâdî innekum muttebeûn(muttebeûne).

Diyanet Vakfi = Musa'ya: Kullarımı geceleyin yola çıkar; çünkü takip edileceksiniz, diye vahyettik.

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ

Şu’arâ / 53 - Fe ersele fir’avnu fîl medâini hâşirîn(hâşirîne).

Diyanet Vakfi = Firavun da şehirlere (asker) toplayıcılar gönderdi:

إِنَّ هَؤُلَاء لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ

Şu’arâ / 54 - İnne hâulâi le şirzimetun kalîlûn(kalîlûne).

Diyanet Vakfi = «Esasen bunlar, sayıları az, bölük pörçük bir cemaattır.»

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ

Şu’arâ / 55 - Ve innehum lenâ le gâizûn(gâizûne).

Diyanet Vakfi = «(Böyle iken) kesinkes bizi öfkelendirmişlerdir.»

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ

Şu’arâ / 56 - Ve innâ le cemîun hâzirûn(hâzirûne).

Diyanet Vakfi = «Biz ise, elbette uyanık (ve yekvücut) bir cemaatız.» (diyor ve dedirtiyordu).

فَأَخْرَجْنَاهُم مِّن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

Şu’arâ / 57 - Fe ahracnâhum min cennâtin ve uyûn(uyûnin).

Diyanet Vakfi = (57-58) Ama (sonunda) biz onları (Firavun ve kavmini), bahçelerden, pınarlardan, hazinelerden ve değerli bir yerden çıkardık.

وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ

Şu’arâ / 58 - Ve kunûzin ve makâmin kerîm(kerîmin).

Diyanet Vakfi = (57-58) Ama (sonunda) biz onları (Firavun ve kavmini), bahçelerden, pınarlardan, hazinelerden ve değerli bir yerden çıkardık.

كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ

Şu’arâ / 59 - Kezâlike, ve evresnâhâ benî isrâîl(isrâîle).

Diyanet Vakfi = Böylece, bunlara İsrailoğullarını mirasçı yaptık.

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ

Şu’arâ / 60 - Fe etbeûhum muşrikîn(muşrikîne).

Diyanet Vakfi = Derken (Firavun ve adamları) gün doğumunda onların ardına düştüler.

فَلَمَّا تَرَاءى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ

Şu’arâ / 61 - Fe lemmâ terâel cem’âni kâle ashâbu musâ innâ le mudrakûn(mudrakûne).

Diyanet Vakfi = İki topluluk birbirini görünce, Musa'nın adamları: İşte yakalandık! dediler.

قَالَ كَلَّا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ

Şu’arâ / 62 - Kâle kellâ, inne maiye rabbî se yehdîni.

Diyanet Vakfi = Musa: Asla! dedi, Rabbim şüphesiz benimledir, bana yol gösterecektir.

فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ

Şu’arâ / 63 - Fe evhaynâ ilâ mûsâ enıdrib bi asâkel bahra, fenfeleka fe kâne kullu firkın ket tavdil azîm(azîmi).

Diyanet Vakfi = Bunun üzerine Musa'ya: Asân ile denize vur! diye vahyettik. (Vurunca deniz) derhal yarıldı (on iki yol açıldı), her bölük koca bir dağ gibi oldu.

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ

Şu’arâ / 64 - Ve ezlefnâ semmel âharîn(âharîne).

Diyanet Vakfi = Ötekilerini de oraya yaklaştırdık.

وَأَنجَيْنَا مُوسَى وَمَن مَّعَهُ أَجْمَعِينَ

Şu’arâ / 65 - Ve enceynâ mûsâ ve men meahû ecmaîn(ecmaîne).

Diyanet Vakfi = Musa ve beraberinde bulunanların hepsini kurtardık.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

Şu’arâ / 66 - Summe agraknâl âharîn(âharîne).

Diyanet Vakfi = Sonra ötekilerini suda boğduk.

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 67 - İnne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = Şüphesiz bunda bir ibret vardır; ama çokları iman etmiş değillerdir.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

Şu’arâ / 68 - Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).

Diyanet Vakfi = Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ

Şu’arâ / 69 - Vetlu aleyhim nebee ibrâhîm(ibrâhîme).

Diyanet Vakfi = (Resûlüm!) Onlara İbrahim'in haberini de naklet.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ

Şu’arâ / 70 - İz kâle li ebîhi ve kavmihî mâ ta’budûn(ta’budûne).

Diyanet Vakfi = Hani o, babasına ve kavmine: Neye tapıyorsunuz? demişti.

قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ

Şu’arâ / 71 - Kâlû na’budu asnâmen fe nezallu lehâ âkifîn(âkifîne).

Diyanet Vakfi = «Putlara tapıyoruz ve onlara tapmaya devam edeceğiz» diye cevap verdiler.

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ

Şu’arâ / 72 - Kâle hel yesmeûnekum iz ted’ûn(ted’ûne).

Diyanet Vakfi = İbrahim: Peki, dedi, yalvardığınızda onlar sizi işitiyorlar mı?

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ

Şu’arâ / 73 - Ev yenfeûnekum ev yedurrûn(yedurrûne).

Diyanet Vakfi = Yahut size fayda ya da zarar verebiliyorlar mı?

قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءنَا كَذَلِكَ يَفْعَلُونَ

Şu’arâ / 74 - Kâlû bel vecednâ âbâenâ kezâlike yef’alûn(yef’alûne).

Diyanet Vakfi = Şöyle cevap verdiler: Hayır, ama biz babalarımızı böyle yapar bulduk.

قَالَ أَفَرَأَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

Şu’arâ / 75 - Kâle e fe raeytum mâ kuntum ta’budûn(ta’budûne).

Diyanet Vakfi = (75-76) İbrahim dedi ki: İyi ama, ister sizin, ister önceki atalarınızın; neye taptığınızı (biraz olsun) düşündünüz mü?

أَنتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ

Şu’arâ / 76 - Entum ve âbâukumul akdemûn(akdemûne).

Diyanet Vakfi = (75-76) İbrahim dedi ki: İyi ama, ister sizin, ister önceki atalarınızın; neye taptığınızı (biraz olsun) düşündünüz mü?

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ

Şu’arâ / 77 - Fe innehum aduvvun lî illâ rabbel âlemîn(âlemîne).

Diyanet Vakfi = İyi bilin ki onlar benim düşmanımdır; ancak âlemlerin Rabbi (benim dostumdur);

الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ

Şu’arâ / 78 - Ellezî halakanî fe huve yehdîni.

Diyanet Vakfi = Beni yaratan ve bana doğru yolu gösteren O'dur.

وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ

Şu’arâ / 79 - Vellezî huve yut’ımunî ve yeskîni.

Diyanet Vakfi = Beni yediren, içiren O'dur.

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

Şu’arâ / 80 - Ve izâ maridtu fe huve yeşfîni.

Diyanet Vakfi = Hastalandığım zaman bana şifa veren O'dur.

وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ

Şu’arâ / 81 - Vellezî yumîtunî summe yuhyîni.

Diyanet Vakfi = Benim canımı alacak, sonra beni diriltecek O'dur.

وَالَّذِي أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ

Şu’arâ / 82 - Vellezî atmeu en yagfira lî hatîetî yevmed dîn(dîni).

Diyanet Vakfi = Ve hesap günü hatalarımı bağışlayacağını umduğum O'dur.

رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

Şu’arâ / 83 - Rabbi heb lî hukmen ve elhıknî bis sâlihîn(sâlihîne).

Diyanet Vakfi = Rabbim! Bana hikmet ver ve beni iyiler arasına kat.

وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ

Şu’arâ / 84 - Vec’al lî lisâne sıdkın fîl âhırîn(âhırîne).

Diyanet Vakfi = Bana, sonra gelecekler içinde, iyilikle anılmak nasip eyle!

وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ

Şu’arâ / 85 - Vec’alnî min veraseti cennetin naîm(naîmi).

Diyanet Vakfi = Beni, Naîm cennetinin vârislerinden kıl.

وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ

Şu’arâ / 86 - Vagfir li ebî innehu kâne mined dâllîn(dâllîne).

Diyanet Vakfi = Babamı da bağışla (ona tevbe ve iman nasip et). Çünkü o sapıklardandır.

وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ

Şu’arâ / 87 - Ve lâ tuhzinî yevme yûb’asûn(yûb’asûne).

Diyanet Vakfi = (İnsanların) dirilecekleri gün, beni mahcup etme.

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ

Şu’arâ / 88 - Yevme lâ yenfau mâlun ve lâ benûn(benûne).

Diyanet Vakfi = O gün, ne mal fayda verir ne de evlât.

إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

Şu’arâ / 89 - İllâ men etâllâhe bi kalbin selîm(selîmin).

Diyanet Vakfi = Ancak Allah'a kalb-i selîm (temiz bir kalp) ile gelenler (o günde fayda bulur).

وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ

Şu’arâ / 90 - Ve uzlifetil cennetu lil muttakîn(muttakîne).

Diyanet Vakfi = (O gün) cennet, takvâ sahiplerine yaklaştırılır.

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ

Şu’arâ / 91 - Ve burrizetil cahîmu lil gâvîn(gâvîne).

Diyanet Vakfi = Cehennem de azgınlara apaçık gösterilir.

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

Şu’arâ / 92 - Ve kîle lehum eyne mâ kuntum ta’budûn(ta’budûne).

Diyanet Vakfi = (92-93) Onlara: Allah'tan gayrı taptıklarınız hani nerede? Size yardım edebiliyorlar mı veya kendilerine (olsun) yardımları dokunuyor mu? denilir.

مِن دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ

Şu’arâ / 93 - Min dûnillâh(dûnillâhi), hel yensurûnekum ev yentesırûn(yentesırûne).

Diyanet Vakfi = (92-93) Onlara: Allah'tan gayrı taptıklarınız hani nerede? Size yardım edebiliyorlar mı veya kendilerine (olsun) yardımları dokunuyor mu? denilir.

فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ

Şu’arâ / 94 - Fe kubkıbû fîhâ hum vel gâvun(gâvune).

Diyanet Vakfi = (94-95) Artık onlar, o azgınlar ve İblis orduları, toptan oraya tepetaklak (cehenneme) atılırlar.

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ

Şu’arâ / 95 - Ve cunûdu iblîse ecmeûn(ecmeûne).

Diyanet Vakfi = (94-95) Artık onlar, o azgınlar ve İblis orduları, toptan oraya tepetaklak (cehenneme) atılırlar.

قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ

Şu’arâ / 96 - Kâlû ve hum fîhâ yahtesımûn(yahtesımûne).

Diyanet Vakfi = Orada birbirleriyle çekişerek şöyle derler:

تَاللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ

Şu’arâ / 97 - Tallâhi in kunnâ le fî dalâlin mubîn(mubînin).

Diyanet Vakfi = Vallahi, biz gerçekten apaçık bir sapıklık içindeymişiz.

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

Şu’arâ / 98 - İz nusevvîkum bi rabbil âlemîn(âlemîne).

Diyanet Vakfi = Çünkü biz sizi âlemlerin Rabbi ile eşit tutuyorduk.

وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ

Şu’arâ / 99 - Ve mâ edallenâ illâl mucrimûn(mucrimûne).

Diyanet Vakfi = Bizi ancak o günahkârlar saptırdı.

فَمَا لَنَا مِن شَافِعِينَ

Şu’arâ / 100 - Fe mâ lenâ min şâfiîn(şâfiîne).

Diyanet Vakfi = (100-101) Şimdi artık bizim ne şefaatçilerimiz var, ne de yakın bir dostumuz.

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ

Şu’arâ / 101 - Ve lâ sadîkın hamîm(hamîmin).

Diyanet Vakfi = (100-101) Şimdi artık bizim ne şefaatçilerimiz var, ne de yakın bir dostumuz.

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 102 - Fe lev enne lenâ kerraten fe nekûne minel mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = Ah keşke bizim için (dünyaya) bir dönüş daha olsa da, müminlerden olsak!

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 103 - İnne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = Bunda elbet (alınacak) büyük bir ders vardır; ama çokları iman etmezler.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

Şu’arâ / 104 - Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).

Diyanet Vakfi = Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ

Şu’arâ / 105 - Kezzebet kavmu nûhınil murselîn(murselîne).

Diyanet Vakfi = Nuh kavmi de peygamberleri yalancılıkla suçladılar.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Şu’arâ / 106 - İz kâle lehum ahûhum nûhun e lâ tettekûn(tettekûne).

Diyanet Vakfi = Kardeşleri Nuh onlara şöyle demişti: (Allah'a karşı gelmekten) sakınmaz mısınız?

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

Şu’arâ / 107 - İnnî lekum resûlun emîn(emînun).

Diyanet Vakfi = Bilin ki ben, size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Şu’arâ / 108 - Fettekûllâhe ve atîûni.

Diyanet Vakfi = Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ

Şu’arâ / 109 - Ve mâ es’elukum aleyhi min ecrin, in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn(âlemîne).

Diyanet Vakfi = Buna karşı sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ecrimi verecek olan, ancak âlemlerin Rabbidir.

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Şu’arâ / 110 - Fettekûllâhe ve atîûni.

Diyanet Vakfi = Onun için, Allah'tan korkun ve bana itaat edin.

قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ

Şu’arâ / 111 - Kâlû e nu’minu leke vettebeakel erzelûn(erzelûne).

Diyanet Vakfi = Onlar şöyle cevap verdiler: Sana düşük seviyeli kimseler tâbi olup dururken, biz sana iman eder miyiz hiç!

قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Şu’arâ / 112 - Kâle ve mâ ilmî bimâ kânû ya’melûn(ya’melûne).

Diyanet Vakfi = Nuh dedi ki: Onların yaptıkları hakkında bilgim yoktur.

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ

Şu’arâ / 113 - İn hısâbuhum illâ alâ rabbî lev teş’urûn(teş’urûne).

Diyanet Vakfi = Onların hesabı ancak Rabbime aittir. Bir düşünseniz!

وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 114 - Ve mâ ene bi târidil mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = Ben iman eden kimseleri kovacak değilim.

إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ

Şu’arâ / 115 - İn ene illâ nezîrun mubîn(mubînun).

Diyanet Vakfi = Ben ancak apaçık bir uyarıcıyım.

قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ

Şu’arâ / 116 - Kâlû le in lem tentehi yâ nûhule tekûnenne minel mercûmîn(mercûmîne).

Diyanet Vakfi = Dediler ki: Ey Nuh! (Bu davadan) vazgeçmezsen, iyi bil ki, taşlanmışlardan olacaksın!

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ

Şu’arâ / 117 - Kâle rabbi inne kavmî kezzebûni.

Diyanet Vakfi = Nuh: Rabbim! dedi, kavmim beni yalancılıkla suçladı.

فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِي مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 118 - Feftah beynî ve beynehum fethan ve neccinî ve men maiye minel mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = Artık benimle onların arasında sen hükmünü ver. Beni ve beraberimdeki müminleri kurtar.

فَأَنجَيْنَاهُ وَمَن مَّعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

Şu’arâ / 119 - Fe enceynâhu ve men meahu fîl fulkil meşhûn(meşhûni).

Diyanet Vakfi = Bunun üzerine biz onu ve beraberindekileri, o dolu geminin içinde (taşıyarak) kurtardık.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ

Şu’arâ / 120 - Summe agraknâ ba’dul bâkîn(bâkîne).

Diyanet Vakfi = Sonra da geri kalanları suda boğduk.

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 121 - İnne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = Doğrusu bunda büyük bir ders vardır; ama çokları iman etmezler.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

Şu’arâ / 122 - Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).

Diyanet Vakfi = Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ

Şu’arâ / 123 - Kezzebet âdunil murselîn(murselîne).

Diyanet Vakfi = Âd (kavmi) de peygamberleri yalancılıkla suçladı.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Şu’arâ / 124 - İz kâle lehum ahûhum hûdun e lâ tettekûn(tettekûne).

Diyanet Vakfi = Kardeşleri Hûd onlara şöyle demişti: (Allah'a karşı gelmekten) sakınmaz mısınız?

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

Şu’arâ / 125 - İnnî lekum resûlun emîn(emînun).

Diyanet Vakfi = Bilin ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Şu’arâ / 126 - Fettekullâhe ve atîûni.

Diyanet Vakfi = Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ

Şu’arâ / 127 - Ve mâ es’elukum aleyhi min ecrin, in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn(âlemîne).

Diyanet Vakfi = Buna karşı sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ecrimi verecek olan, ancak âlemlerin Rabbidir.

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ

Şu’arâ / 128 - E tebnûne bi kulli rîın âyeten ta’besûn(ta’besûne).

Diyanet Vakfi = Siz her yüksek yere bir alâmet dikerek eğleniyor musunuz?

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ

Şu’arâ / 129 - Ve tettehızûne mesânia leallekum tahludûn(tahludûne).

Diyanet Vakfi = Temelli kalacağınızı umarak sağlam yapılar mı ediniyorsunuz?

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ

Şu’arâ / 130 - Ve izâ betaştum betaştum cebbârîn(cebbârîne).

Diyanet Vakfi = Yakaladığınız zaman, zorbalar gibi mi yakalıyorsunuz?

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Şu’arâ / 131 - Fettekullâhe ve atîûni.

Diyanet Vakfi = Artık Allah'tan korkun ve bana itaat edin.

وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ

Şu’arâ / 132 - Vettekûllezî emeddekum bimâ ta’lemûn(ta’lemûne).

Diyanet Vakfi = (132-134) Bildiğiniz şeyleri size veren, size davarlar, oğullar, bağlar, pınarlar ihsan eden (Allah'a karşı gelmek)ten sakının.

أَمَدَّكُم بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ

Şu’arâ / 133 - Emeddekum bi en’âmin ve benîn(benîne).

Diyanet Vakfi = (132-134) Bildiğiniz şeyleri size veren, size davarlar, oğullar, bağlar, pınarlar ihsan eden (Allah'a karşı gelmek)ten sakının.

وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

Şu’arâ / 134 - Ve cennâtin ve uyûn(uyûnin).

Diyanet Vakfi = (132-134) Bildiğiniz şeyleri size veren, size davarlar, oğullar, bağlar, pınarlar ihsan eden (Allah'a karşı gelmek)ten sakının.

إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

Şu’arâ / 135 - İnnî ehâfu aleykum azâbe yevmin azîm(azîmin).

Diyanet Vakfi = Doğrusu sizin hakkınızda muazzam bir günün azabından endişe ediyorum.

قَالُوا سَوَاء عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ الْوَاعِظِينَ

Şu’arâ / 136 - Kâlû sevâun aleynâ e vaazte em lem tekun minel vâızîn(vâızîne).

Diyanet Vakfi = (Onlar) şöyle dediler: Sen öğüt versen de, vermesen de bizce birdir.

إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ

Şu’arâ / 137 - İn hâzâ illâ hulukul evvelîn(evvelîne).

Diyanet Vakfi = Bu, öncekilerin geleneğinden başka bir şey değildir.

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

Şu’arâ / 138 - Ve mâ nahnu bi muazzebîn(muazzebîne).

Diyanet Vakfi = Biz azaba uğratılacak da değiliz.

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 139 - Fe kezzebûhu fe ehleknâhum, inne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = Böylece onu yalancılıkla suçladılar; biz de kendilerini helâk ettik. Doğrusu bunda büyük bir ibret vardır; ama çokları iman etmezler.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

Şu’arâ / 140 - Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).

Diyanet Vakfi = Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ

Şu’arâ / 141 - Kezzebet semûdul murselîn(murselîne).

Diyanet Vakfi = Semûd (kavmi) de peygamberleri yalancılıkla suçladı.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Şu’arâ / 142 - İz kâle lehum ahûhum sâlihun e lâ tettekûn(tettekûne).

Diyanet Vakfi = Kardeşleri Sâlih onlara şöyle demişti: (Allah'a karşı gelmekten) sakınmaz mısınız?

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

Şu’arâ / 143 - İnnî lekum resûlun emîn(emînun).

Diyanet Vakfi = Bilin ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Şu’arâ / 144 - Fettekullâhe ve atîûni.

Diyanet Vakfi = Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ

Şu’arâ / 145 - Ve mâ es’elukum aleyhi min ecrin, in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn(âlemîne).

Diyanet Vakfi = Buna karşı sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ecrimi verecek olan, ancak âlemlerin Rabbidir.

أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ

Şu’arâ / 146 - E tutrakûne fî mâ hâhunâ âminîn(âminîne).

Diyanet Vakfi = (146-148) Siz burada, bahçelerin, pınarların içinde; ekinlerin, salkımları sarkmış hurmalıkların arasında güven içinde bırakılacak mısınız (sanırsınız)?

فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

Şu’arâ / 147 - Fî cennâtin ve uyûn(uyûnin).

Diyanet Vakfi = (146-148) Siz burada, bahçelerin, pınarların içinde; ekinlerin, salkımları sarkmış hurmalıkların arasında güven içinde bırakılacak mısınız (sanırsınız)?

وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ

Şu’arâ / 148 - Ve zurûın ve nahlin tal’uhâ hedîm(hedîmun).

Diyanet Vakfi = (146-148) Siz burada, bahçelerin, pınarların içinde; ekinlerin, salkımları sarkmış hurmalıkların arasında güven içinde bırakılacak mısınız (sanırsınız)?

وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ

Şu’arâ / 149 - Ve tenhıtûne minel cibâli buyûten fârihîn(fârihîne).

Diyanet Vakfi = (Böyle sanıp) dağlardan ustaca evler yontuyorsunuz (oyup yapıyorsunuz).

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Şu’arâ / 150 - Fettekullâhe ve atîûni.

Diyanet Vakfi = Artık Allah'tan korkun ve bana itaat edin.

وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ

Şu’arâ / 151 - Ve lâ tutîû emral musrifîn(musrifîne).

Diyanet Vakfi = (151-152) Yeryüzünde bozgunculuk yapıp dirlik düzenlik vermeyen aşırı gidenlerin emrine uymayın.

الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

Şu’arâ / 152 - Ellezîne yufsidûne fîl ardı ve lâ yuslihûn(yuslihûne).

Diyanet Vakfi = (151-152) Yeryüzünde bozgunculuk yapıp dirlik düzenlik vermeyen aşırı gidenlerin emrine uymayın.

قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

Şu’arâ / 153 - Kâlû innemâ ente minel musahharîn(musahharîne).

Diyanet Vakfi = Dediler ki: Sen, olsa olsa iyice büyülenmiş birisin!

مَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

Şu’arâ / 154 - Mâ ente illâ beşerun mislunâ, fe’ti bi âyetin in kunte mines sâdikîn(sâdikîne).

Diyanet Vakfi = Sen de ancak bizim gibi bir insansın. Eğer doğru söyleyenlerden isen, haydi bize bir mucize getir.

قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ

Şu’arâ / 155 - Kâle hâzihî nâkatun lehâ şirbun ve lekum şirbu yevmin ma’lûm(ma’lûmin).

Diyanet Vakfi = Salih: İşte (mucize) bu dişi devedir; onun bir su içme hakkı vardır, belli bir günün içme hakkı da sizindir, dedi.

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ

Şu’arâ / 156 - Ve lâ temessûhâ bi sûin fe ye’huzekum azâbu yevmin azîm(azîmin).

Diyanet Vakfi = Ona bir kötülükle ilişmeyin, yoksa sizi muazzam bir günün azabı yakalayıverir.

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ

Şu’arâ / 157 - Fe akarûhâ fe asbahû nâdimîn(nâdimîne).

Diyanet Vakfi = Buna rağmen onlar deveyi kestiler; ama pişman da oldular.

فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

Şu’arâ / 158 - Fe ehazehumul azâb(azâbu), inne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

Diyanet Vakfi = Bunun üzerine onları azap yakaladı. Doğrusu bunda, büyük bir ders vardır; ama çokları iman etmezler.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

Şu’arâ / 159 - Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).

Diyanet Vakfi = Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ

Şu’arâ / 160 - Kezzebet kavmu lûtınil murselîn(murselîne).

Diyanet Vakfi = Lût kavmi de peygamberleri yalancılıkla suçladı.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Şu’arâ / 161 - İz kâle lehum ahûhum lûtun e lâ tettekûn(tettekûne).

Diyanet Vakfi = Kardeşleri Lût onlara şöyle demişti: (Allah'a karşı gelmekten) sakınmaz mısınız?

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

Şu’arâ / 162 - İnnî lekum resûlun emîn(emînun).

Diyanet Vakfi = Bilin ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Şu’arâ / 163 - Fettekullâhe ve atîûni.

Diyanet Vakfi = Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ

Şu’arâ / 164 - Ve mâ es’elukum aleyhi min ecrin, in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn(âlemîne).

Diyanet Vakfi = Buna karşı sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ecrimi verecek olan, ancak âlemlerin Rabbidir.